قران، سنت ، طب سنتی،ایمنی غذا
ساعت ۸:۳٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٤ اردیبهشت ،۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

امروزه درسرتاسردنیا مسئله غذا اهمیت خاصی درحفظ و سلامتی انسان دارند. ازنظر طب سنتی ایران، انسانها با یکدیگر تفاوت دارند و هریک کتاب جداگانه ای محسوب می شوند. بدین ترتیب واجب است که انسان مزاج خود را بشناسد و به مشخصات ساختمانی آن توجه کامل نماید و سپس تدبیر غذایی مناسب و تدابیر دیگر را مشخص نماید. هر فردی با مطالعه دقیق این کتاب می تواند به صورت کلی  مزاج خود و سپس مزاج مواد غذایی مناسب خود را مشخص نماید.

غذاها ازدیدگاه حکما علاوه براینکه انرژی لازم برای حرکت و سوخت ساز و ترمیم بافتها را تأمین می کنند، بر کل بدن و همچنین اعضای مختلف بدن اثرات مثبت یا منفی ازخود به جای می گذارند و جسم و روان شخص را تحت تأثیر قرار می دهند، پس به همین علت لازم است انسان علاوه بر رعایت مسائل الهی در تهیه غذا، دقت کافی درانتخاب آنچه که می خورد و می آشامد داشته باشد تا تعادل مزاجی وسپس نفسانی او بهم نخورد و بتواند راه حق و حقیقت را بیابد. خداوند متعال درسوره عبس آیه 24 در این رابطه می فرماید: « فلینظر الانسان الی طعامه » ترجمه: لازم است انسان به غذای خود با دیده تحقیق بنگرد. عدم توجه به این نکته می تواند موجب صدمات و خسارات مادی و معنوی برای بشر باشد. آیات قرآن و روایات، تأثیرمثبت غذا بر اخلاق، روان و سلامت جسم را بیان می کنند و به انسان یادآور می شوند که علاوه بر ابعاد جسمی ، باید به جنبه های روحی و معنوی خود نیز توجه خاص داشته باشد. احادیث متعددی درباره انواع غذاها وآداب خوردن از پیامبر خدا(صلی الله علیه وآله)  امام علی(علیه السلام), امام باقر(علیه السلام), امام صادق (علیه السلام), امام رضا(علیه السلام), و سایر ائمه  موجود است. به گونه ای که پیامبر (ص) به روایت امام صادق (ع)می فرماید: بر شما باد خوردن گوشت، چون گوشت، برای آدمی گوشت می آورد. هر کسی چهل روز بر او بگذرد و در آن فاصله گوشت نخورده باشد، بدخُلق خواهد شد و هر کسی بدخلق شد، به او گوشت بخورانید.